Blog

December 2025, op naar Kerstmis

Ondanks dat het ruim in december is, lijkt het weer wel herfst. Met regen, wind -soms hard, soms helemaal niet- en temperaturen zijn zacht rond 10 graden op de helft van de maand december. Een witte Kerst zit er dit jaar niet in. Het enige dat echt op december wijst zijn de donkere dagen. Ik ga in het donker naar mijn werk en kom in schemer tot donker weer naar huis.

Maar thuis…….

Staat de kerstboom met de prachtige lichtjes, branden de kaarsen, staan verlichte huisjes op het dressoir en word ik ontvangen door mijn lief. Warmte in huis, warmte in mijn hart!

Lekker kneuteren op de bank en uiteraard: tijd voor Zentangle! De 12 dagen van Zentangle zijn het afgelopen weekend gestart; ik ben langzaamaan en voorzichtig begonnen. Ik vind het namelijk erg leuk om eerst te kijken wat iedereen maakt, ik ga er graag creatief mee om. Heerlijk, inspiratie op doen en dan lekker aan de slag.

Daarnaast loopt er verschillende Advent-projecten, dit jaar volg ik Adventskalender Scandinavia 2025 door CZT Claudia Caro. Dit is het resultaat tot en met dag 9. En uiteraard nog niet af. Er komen nog meer tangles en nog meer kleur, lekker bezig zo.

Ik hou het rustig deze maand, vanaf januari 2026 ga ik weer workshops plannen.

Ik wens iedereen een gelukkig kerstfeest, geef om elkaar, wees lief voor elkaar, zeker in deze tijd. Ik geloof in karma; wat je geeft, krijg je terug. Dat is zeker niet het doel, maar heel fijn als je het mag ervaren.

31 Augustus 2025, het avontuur gaat beginnen; nog 1 dag voor het Zenjo retreat in Glasgow door Joanna Quincey, Zenjo Zentangle.

Maandag 1 september 2025, dag 1. Tijd voor een verhaal!

Het is mogelijk om vooraf een stoel in het vliegtuig te kiezen; omdat ik deze ontzettend leuke Zentangle-avonturen met mijn vriendin Eveline Bendeler maak, hadden we dat de week daarvoor gedaan. Gezellig, naast elkaar. Maar: bij het inchecken kreeg ik stoel 17B toegewezen! He?? Ok, uitzoeken op Schiphol maar, ik kwam er online niet uit.

De vlucht stond op voor vertrek om 7.40 uur dus zondag op tijd naar bed en uiteraard; niet kunnen slapen. Ja, twee uurtjes. En waarom? I don’t know, innerlijke onrust of zo, bang om door de wekker te gaan….? Maar goed, om 5.15 uur stapten we in de auto en we hadden geen tot weinig auto’s verwacht op de snelweg, maar dat viel toch tegen. Het liep echter lekker door, dus geen probleem. Tot op de afslag naar Schiphol, daar stond ongeveer heel Nederland te wachten om afgezet te worden. Oeps, was ik nou maar eerder gegaan.

Soms heeft een mens geluk, en net voor ons werd een derde rijbaan geopend om de doorstroom te bevorderen, Eveline was er al en al snel hadden we elkaar gevonden. Eerst maar naar de servicebalie om de stoelwijziging na te vragen en wat bleek? Ik had een stoel voor de terugvlucht gekozen. Mja. Handig. Nou ja, het is maar een uurtje vliegen; het is niet anders (let op: nr 1).

Het was echt heel druk dus we gingen direct in de rij voor de douane, dat ging goed; met 45 minuten liepen we door richting de gate, na eerst ergens wat drinken te hebben gescoord (wat overigens schandalig duur is achter de douane, belachelijk!). Ik had voor vertrek de stoelbezetting bekeken en had gezien dat de stoel naar Eveline nog vrij was en bij de gate was de stewardess bereid om mijn stoel om te zetten, lief!

In Glasgow aangekomen verlieten we de luchthaven, het was nog vroeg (rond 8.30 uur) en het Retreat zou om 13.30 uur beginnen dus we hadden bedacht dat we net zo goed met de bus (ritje van zo’n 50 minuten) konden in plaats van een taxi. Bus 757, deze stond al klaar en na een korte vraag of het de juiste was kochten we een kaartje en werd ons verteld dat het het eindpunt was. Mooi, dan kon dat niet verkeerd gaan.

Zou je denken…..

Want al snel waren we op het eindpunt, waren er echt al 50 minuten voorbij, toch pas 20? Bij navraag bij de chauffeur bleek dat we de andere kant op hadden moeten gaan (right number, wrong direction; en dit is dus: nr. 2)! Ha ha ha, wat een humor (blunder)! De chauffeur voelde zich schuldig dat hij niet goed op had gelet (of hadden wij het niet duidelijk gezegd?) en bood aan om de rit te vervolgen zonder een nieuw kaartje te hoeven kopen. Hoefde niet van ons, wel heel vriendelijk. Dus weer 20 minuten terug, weer bij het vliegveld en doorrrrrrrr voor 50 minuten voor de Golden Jubilee Conference Hotel. Hier aangekomen was het een kleine 10 minuten lopen, helaas met een beetje miezer, maar dat is dan ook de enige regen die we hebben moeten trotseren; dus: no complaints! Het hotel is een conferentiecentrum en verbonden met het aangrenzende Golden Jubilee Hospital.

Hier aangekomen waren velen al gearriveerd. Ongeveer driekwart waren 2 jaar geleden in Wales, dus het was feest om elkaar (weer) te ontmoeten. Zo leuk!

Zo zag ons lokaal eruit, breed, 2 rijen achter elkaar en schermen zodat iedereen het perfect kon zien. Goed geregeld!

Voor iedereen lag een etui met alle materialen voor de hele week klaar, met extra’s zoals bv een elektrische puntenslijper (die overigens soms toch storend waren als iedereen die tijdens de workshop meende te moeten gebruiken…..). We waren nu al verwend!

Het programma startte met een introductie en een leuke ijsbreker: vind een gemeenschappelijke factor, bedenk een naam en een slogan (wij bleken allen van lezen te houden dus de naam werd Open Book en de yell 1 page a Day). Het was hilarisch, niet verder uit te leggen.

Tijd voor de eerste workshop, getiteld: ‘Four Corners’, door Joanna Quincey; zie hier het resultaat na 2 uur intensief tekenen, inclusief foto van de mozaïek.

Hierna konden we inchecken, ik had een zeer ruime kamer, met een mooi uitzicht.

Diner om 18.30 uur, typisch Engels uiteraard. Hierna was er vrije tijd maar ik dacht: op tijd naar m’n mandje, even wat bijslapen. Dat is gelukt, het was een goed bed.

Dinsdag 2 september, dag 2

Na een goede nacht slaap op tijd eruit, ontbijt om 7.30 uur en tweede workshop, ‘Great Scot(ch)’ door Robin Kellogg. In de Zentangle-methode is een ‘regel’ dat je niet over de al gezette lijnen zet, je gaat er altijd ‘achterlangs’, het zogenaamde ‘Hollibaugh-effect’ (als je wilt weten wat dit is: kom een basis workshop bij mij doen). Robin heeft deze regel aan haar laars gelapt en we moeten ergens doorheen tekenen, het rumoer dat dit gaf, humor! Maar, als brave volgers zijnde, volgden we uiteraard en we hadden er geen spijt van. Kijk maar:

Na een korte pauze direct door naar de derde workshop, ‘Finding Elbow Room’ door Yvonne Westover. We werden verrast met een nieuwe tangle, Elbow Room, gebaseerd op de hockey uit Canada, waar zij woont met de uitleg dat Yvonne een ‘organische tangler’ is (ben ik ook). Dat maakt dat zij graag bestaande (of nieuwe) tangles omvormt tot een organische tangle, dat is leuk; dat herken ik, ik hou hier van! Hieronder enkele foto’s om het proces te kunnen volgen.

Na de lunch was de beurt weer aan Joanna Quincey, met de vierde workshop ‘Koi Pond’. Na het tekenen van zogenaamde Koi met Koistiften werden 6 vlakken gevuld met dezelfde tangles op verschillende wijze (microtangling), dit heb ik eerder gedaan en geeft een leuk resultaat.

Dinsdag 2 september ‘‘s middags: Museum de Burrell Collection.

De Burrell Collection is oorspronkelijk een kunstverzameling van Sir William Burrell en zijn vrouw, Constance, Lady Burrell. De collectie bevattende 9000 kunstwerken werd in 1944 als geheel door hen geschonken aan de stad Glasgow en vindt zijn onderkomen in een museum gelegen in het Pollok Country Park. Het gebouw met aanhorige gronden werd in 1967 geschonken door Mrs Anne Maxwell Macdonald. De sterk gevarieerde collectie bestaat uit middeleeuwse kunst, tapijten, glaswerk, Engelse eiken meubelen, Europese schilderijen waaronder werk van Matthijs Maris, Degas en Paul Cézanne, Islamitische kunst, modern beeldhouwwerk waaronder werk van Jacob Epstein en Auguste Rodin.

In 1983 werd voor deze verzameling een geheel nieuw museum opgericht in het park, gelegen op enkele kilometers zuidwaarts van het Glasgowse stadscentrum.

Bron: Wikipedia

Dit was verrassend, het gebouw is prachtig met veel licht en prachtige kunstopjecten die alle kanten op gaat, zonder dat er een volgorde aangehouden hoeft te worden. Ik heb genoten! Daarna hebben we even heerlijk nog een half uurtje in de zon gezeten. Zon! In Schotland!

Wat het Retreat zo bijzonder maakt zijn de mensen, hoe we met elkaar omgaan, de verbinding met elkaar. Gelijkgestemde zielen en het maakt niet uit met wie je omgaat, aan tafel zit, praat; iedereen is leuk! Ik zou zo graag alle selfies met je willen delen, helaas ‘mag’ dit niet zomaar. Ik wil in het bijzonder Tracey Hough en Eveline Bendeler nomineren for ‘partners in laughter’, wat hebben we een lol gehad! Dit was 2 jaar , geleden ook al zo en het is er nog steeds. Geweldig, love you ladys!

Woensdag 3 september 2025, dag 3

Op deze dag staan maar liefst 4 workshops gepland, dit wordt buffelen!

We begonnen met een Voice Guided Tangle door Darcy Ellarby. Iedereen krijgt dezelfde informatie, kijk in de mozaiek hoe verschillend de resultaten zijn, superleuk!

Dit werd gevolgd door de vijfde workshop, ‘Magic of Mystic Black’ door Martina Ramhapp. Het bijzondere aan deze workshop was, dat we met een zwarte glazepen hebben getekend op een zwarte tile, de glazepen laat een plastic-achtige, glanzende laag achter. Erg leuk om te doen!

Na de lunch de zesde workshop, ‘Pastel Perfection’ door Darcy Ellarby.

En toen de afsluiter van de dag, de zevende workshop, ‘Tina’s Triumph’door Joanna Quincey. Hier stond 2 uur voor en dat na een dag intensief tekenen was dit een pittige!

Africa Youth Rising

Dit werd gevolgd door een presentatie door Mandie Chase. Mandie runt -samen met anderen- een organisatie in Ghana, dat draait op giften. Van elke dollar / pond / euro die binnenkomt gaat 85-90% direct naar de zorg voor gehandicapte kinderen.

Africa Youth Rising is a non-profit organization operating in Dodowa, Ghana dedicated to providing young people and their families the education, healthcare, and resources they need to escape the relentless cycle of poverty and create multi-generational change.

Bron: https://africayouthrising.org/

Woensdag 3 september 25, avond: Ceilidh

Na het diner kwam een muziektrio Ierse (Schotse?) muziek en werden we meegenomen met Ceilidh Dance. Ontzettend leuk, maar intensief, de een wat enthousiaster dan de andere voor wie dit aankon maar o zo gezellig! Na goede instructies en oefenen startte de muziek en omdat dit een aantal keer herhaald werd zag je hoe het steeds beter ging. Zo leuk om te zien! Ik heb 1 ronde meegedaan, helaas vond mijn knie het niets…. dus ben ik maar aan aanmoedigen vanaf de zijlijn. Ook leuk!

Donderdag 4 september 2025, de laatste dag

Na het ontbijt was het tijd voor de achtste workshop ‘Mackintosh Surprise’ door Darcy Ellarby

Deze had nog een verrassing: aan het eind kregen we een UV-lampje. Als je hiermee op de tile schijnt, licht het prachtig op! Ik zoek nog even een foto erbij.

Ik kan niet anders dan afsluiten met onderstaande groepsfoto, wat heb ik genoten. Van het gezelschap, de workshops, de gesprekken, het lachen…. noem maar op. Dank je wel lieve Joanna en Darcy voor dit retreat, you are the best! I’ll be back!